College on Tour in… Giesbeek

College on Tour in… Giesbeek
Delen, uitwisselen en elkaar beter leren kennen
Het is woensdag 15 december. De volgende etappe van ‘College on Tour’ is aanstaande. Voor Doornbikes in Giesbeek staat een bonte stoet aan elektrische fietsen klaar. Twee zijn er voor burgemeester Lucien van Riswijk en wethouder Nanne van Dellen. Samen met Geert Wieggers en Peter Soethof van het Dorpsplatform gaan ze deze middag door Giesbeek fietsen. Langs plekken waar het dorp trots op is en stukjes Giesbeek die het predicaat aandachtspunt hebben.

Ook in Giesbeek is de ‘avondlockdown’ van kracht. Dat betekent dat we op tijd op het laatste punt van onze tocht, de kerststallenexpositie in de kerk, moeten arriveren. Om voor 17:00 uur onze fietsen weer in te kunnen leveren.

Zelfregie voor ouderen
De middag start met een inleiding van Henk, de eigenaar van Doornbikes. Doornbikes houdt zich in de breedste zin bezig met mobiliteit, en dan vooral voor ouderen. Doel is om hen zo lang als mogelijk op de fiets te houden. Omdat het gezond is en zelfregie geeft. Geheim wapen in die missie is de ergonomieruimte, waar klanten gescand worden, zodat ze perfect op de fiets komen te zitten. Ook zijn er testochtenden, bijvoorbeeld voor ouderen die een switch van een twee- naar een driewieler overwegen. De gemeente blijkt ook voor deze ondernemer een partner. Bijvoorbeeld als het gaat over bewegwijzering richting de zaak. Al is de vraag of deze in dit digitale tijdperk nog zo van belang is. Echt heikel punt is de Wet maatschappelijke ondersteuning. Doornbikes verliest wel eens oudere klanten die voor hun ergonomische fiets een beroep kunnen doen op deze wet. Omdat de procedure te lang duurt en te ingewikkeld is. Wethouder Van Dellen stelt een aantal vragen en neemt dit punt mee naar het gemeentehuis. Burgemeester Van Riswijk moedigt Henk aan deze signalen vooral te delen, dan kan er wat mee worden gedaan.

Maatwerk boven massa
Tijd voor Geert en Peter om het Dorpsplatform Giesbeek te introduceren. Het bestaat nog niet zo lang en heeft momenteel vooral een informatieve functie voor de bewoners. De eerste verdienste is inmiddels wel een feit; de Apotheekwand is binnengehaald. Hierdoor hoeven inwoners het dorp niet meer uit om hun medicijnen af te halen. Contactpersoon dorpen en wijken, Yoeri Steenbergen, blijkt belangrijk voor het Dorpsplatform als verbinder naar de gemeente. Zijn inzet voorkomt veel ruis. Het Platform is tevreden dat het gehoord wordt; dat is al enorm belangrijk. Net als inzicht in waar de gemeente allemaal bij kan helpen. We stappen op onze fietsen en rijden naar Chiel Segerink. Tien jaar geleden maakte hij een carrièreswitch waarbij hij de overheid verruilde voor het ambacht van zeilmaker. Zijn bedrijf De Buitenzaak heeft weinig last gehad van de coronapandemie. Sterker; Chiel werkt inmiddels niet meer alleen, maar kan vier ZZP’ers inschakelen als de hoeveelheid werk ernaar is. Momenteel werkt De Buitenzaak al met een jaar wachttijd, wat niet wegneemt dat botenbezitters orders voor een kap blijven plaatsen. Ze krijgen dan ook echt ambachtelijk handwerk. Chiel houdt van maatwerk, niet van massa. Dan raakt hij zijn interesse snel kwijt. Hij wil kwaliteit leveren en mooie producten maken waar eigenaren met trots naar kijken.

Saamhorigheid
We vervolgen onze tocht en komen langs de Apotheekwand van Wyborgh. Het zit bij woonzorgcentrum Binnenrijk waar het dorp trots op is. Mensen met uiteenlopende beperkingen kunnen hier samenwonen en -leven. Het leidt tot veel saamhorigheid en inmiddels ook tot een wachtlijst. Onderweg rijden we ook langs wat aandachtspunten. Een mooi pleintje met voetbalgoals dat nauwelijks wordt benut, delen van Giesbeek waar veel nieuwe bewoners zijn komen wonen die afzijdig blijven in het dorpsleven en de verdwenen pinautomaat. Een aanvraag voor een Geldmaat werd niet gehonoreerd, omdat er binnen een straal van 5 kilometer al een is. Maar die staat in Rheden, aan de andere kant van de IJssel. Bijzonder aan de fietstocht is dat ook de rijke historie van het dorp volop aan bod komt. Zowel in verhalen over vervlogen tijden, toen er wel zes cafés in het dorp waren, als in portretten van familieleden van wel drie generaties geleden.

Groener Giesbeek
We stoppen op het Molenplein. Peter Soethof laat ideeën zien die het plein de uitstraling van het Dorpsplein kunnen geven. Daar belanden we even later. Het is de plek waar de markt is en waar nu een sfeervolle kerstboom het plein verlicht. De volgende stop is het ‘Atelier voor klein geluk’ waar ondernemer Gwen vertelt over de magie van samenwerken. Als je klein geluk kunt zien, heb je groot geluk gevonden. Op het dak van haar atelier bevindt zich een volwaardige daktuin, ernaast staat een ‘Ruilkas’ waar dorpsgenoten zaadjes en plantjes kunnen ruilen. Met als doel een groener Giesbeek. Twintig meter van het Atelier verwijderd, vinden we klein ongeluk. Een bord voor eenrichtingsverkeer geeft aan wat verkeerstechnisch de bedoeling is, maar bewoners negeren het bord regelmatig omdat ze anders een fiks stuk om moeten rijden. Dat leidt tot tegen elkaar inrijdende auto’s. Een aandachtspunt. Als we over de dijk fietsen, dient zich nog een hachelijke situatie aan. Het trapje van het dorp naar de dijk is spekglad. Probleem is dat dit trapje zich bevindt op een snijvlak van verantwoordelijkheden. Een deel hoort bij de gemeente, een ander deel bij het Waterschap. Goed nieuws is er ook; het is al gemeld bij de gemeente. Het blijft momenteel nog wat hangen in de spreekwoordelijke ambtelijke molens, maar het helpt vast dat de burgemeester en wethouder Van Dellen met eigen ogen hebben gezien dat het herstraten van de trap toekomstig leed voorkomt.

Kerststallen kieken
Op de dijk kijken we richting de IJssel. Het gaat over het nachtvissen. Op diverse visapps staat dat dit hier kan. Dat brengt een stoet aan (vooral) Duitsers op gang. Die niet alleen vissen, maar ook voor flink wat overlast zorgen. Net als de jongeren die hier ’s avonds en ’s nachts verblijven. We stoppen op een kruispunt op de dijk. Het Dorpsplatform zou deze willen opwaarderen tot rustplekken met bankjes en plekken om fietsen te stallen. Idealiter kunnen toeristen en recreanten vanaf die plekken naar de horeca in het dorp worden geleid. Momenteel fietsen ze vooral om het dorp heen. Misschien niet het beste, maar toch zeker het mooiste is voor het laatst bewaard. Of zoals initiator Willy van de Kerstallenexpositie het zegt: ‘kum maar mooi kerststallen kieken’. Dat doen we in de kerk, waar Willy tientallen, vaak zelfgebouwde, kerststallen exposeert. Het is een uit de hand gelopen passie die hij al in zijn kindertijd ontwikkelde. Het opbouwen heeft hem zes weken gekost en het spektakel is niet onopgemerkt gebleven, getuige een groot artikel in de Gelderlander waar Willy op wijst. Omdat de avondlockdown aanstaande is, moeten we snel terug naar Doornbikes. Het was een mooie tocht waarin het Dorpsplatform en het college van alles hebben kunnen delen en uitwisselen. Volgend jaar een nieuwe editie van College on Tour en dan hopelijk ook weer met aansluitend het Burgemeestersspreekuur.