Al 35 jaar actief voor Muziekcafé De Lantaern

Piet Evers is al 35 jaar actief voor muziekcafé de Lantaern. Hij doet er het geluid, leerde er veel en kreeg complimenten  die hij koestert. Als we hem vragen naar het hoogtepunt in zijn vrijwilligerscarrière, hoeft hij niet lang na te denken. Ruim 26 jaar geleden wandelde Marga het café in. Inmiddels zijn ze tien jaar getrouwd en is ook Marga vrijwilliger bij de Lantaern.

Marga is secretaris van de Stichting. Volgens Piet ‘houdt ze de boel bij elkaar’. Ze notuleert bij vergaderingen, doet de administratie, vraagt incidentele subsidies aan en is een luisterend oor voor collega-vrijwilligers.

Contact met bands
Piet kwam 35 jaar geleden terecht bij de Lantaern. Een schoolvriend die een geluidsinstallatieverhuurbedrijf had, vroeg of hij mee wilde om het geluid te gaan doen. Piet vond het leuk, viel als een blok voor de folkmuziek en ging het jaar erop weer mee. Hij werd gevraagd als vast geluidstechnicus en omdat hij ook elektrotechnicus was, kon hij ook apparaten repareren. Inmiddels doet hij het niet meer alleen, maar met twee collega’s. “Anders kun je geen zaterdag weg. Ik heb een hoop mensen zien komen en gaan, maar ik blijf maar hangen!” Het meeste plezier haalt hij uit de sfeer en het contact met de bands. “Er komen hier veel bekende mensen uit de folkscene, zoals Gerard van Maasakkers, Magna Carta, Other Roads en het Schotse Capercaillie, dat nog een wereldwijde nummer 1 hit scoorde. Ik neem bands ook vaak op, maar toen Capercaillie speelde had ik mijn spoelbandrecorder een keer niet meegenomen. Daar had ik een paar jaar later wel spijt van.”

Nieuw publiek
Marga bezocht de Lantaern regelmatig met vriendinnen. Daarnaast werkte ze in het zwembad, waarbij ze ook weekenddiensten draaide. “Piet probeerde een afspraak met mij maken, maar het lukte maar niet.” Piet: “Ik hoor het haar nog zeggen: ik trouw nooit meer! Maar het gebeurde toch, in 2007! Maar we kennen elkaar dus al 26 jaar.” Piet: ”Tot 2009 zaten we in een oude kippenschuur, daar was het wel heel gezellig, maar er konden maar 60 mensen in en het was er behoorlijk krakkemikkig. In de Hooge Bongerd is plaats voor 120 mensen. We horen regelmatig mensen zeggen dat ze het café wel kennen, maar er nog nooit zijn geweest. We hopen dat ze een keer de drempel over gaan. Jonge lokale muzikanten kunnen hier van alles uitproberen op het Open podium. Zij nemen dan ook nieuw publiek mee, dat is mooi!”

Groot onderling respect
De vrijwilligers zijn onderverdeeld in een Bestuur, Bargroep, Op- en afbouwploeg, Programmagroep, Techniek, en PR groep. Elke groep heeft een coördinator. Er is nooit echt een tekort aan ‘handen’, wel aan vrijwilligers met speciale kwaliteiten, zoals programmeurs, een voorzitter, secretaris of penningmeester. Marga: “Voor die functies moet je wat specifieke kennis hebben. Verder benaderen we vaste bezoekers regelmatig om iets te doen en werven we via de vrijwilligerscentrale van Caleidoz, dat werkt goed.” Piet: “Hier is echt teamgeest. Als we klaar zijn met opruimen, drinken we samen de wijnflessen nog even leeg, want die kunnen geen week blijven staan. Dan wordt het zo half drie. In de Lantaern sta je dicht bij de bands. Na afloop zoeken ze het publiek op. Ze praten na en vertellen dan over hun vaak bijzondere instrumenten.

Geslaagde avond
Mijn avond is geslaagd als bands goed in het geluid zitten, dan zie ik ze loskomen. Ik was ooit de gitarist van Chris Simpson van Magna Carta aan het inregelen. Toen kwam Chris vertellen hoe goed hij het geluid vond. Dat doet me wel wat, als zo iemand dat zegt!” Marga vindt vooral de sfeer in de Lantaern bijzonder. “De vrijwilligers krijgen hier echt een band met elkaar. Samen moeten we het doen en iedereen heeft zijn waarde! Er is groot onderling respect, iedereen heeft zijn eigen taak en het loopt gesmeerd. We staan altijd open voor nieuwe ideeën, bijvoorbeeld  van PR-mensen, om meer bezoekers te trekken. Hier is iedereen welkom!”